ΚΜΔΥ 2010: Δράμα – Ξάνθη – Κωνσταντινούπολη

11Αυγ10

Καλοκαιρινή Μεγάλη Δράση Υπαίθρου 2010: Παρανέστι, Τριχόνι, Λειβαδίτης, Ξάνθη, Κωνσταντινούπολη.

Παρασκευή 30 Ιουλίου βράδυ, κατά τις 22.00, οι κοινότητες της τοπικής εφορίας Αμαρουσίου-Πεύκης-Μελισσίων ξεκινάμε για αυτή την καλοκαιρινή μεγάλη δράση μας. Το λεωφορείο ξεκινάει και κατά τις 7.00 το πρωί Σαββάτου φτάνουμε στο Παρανέστι Δράμας. Εκεί φιλοξενηθήκαμε στο Δημοτικό (μάλλον) σχολείο της περιοχής. Ξεφορτώνουμε σακίδια από το λεωφορείο, ο όμιλος τροφοδοσίας (δυστυχώς για τους υπόλοιπους ήμουν και εγώ σε αυτόν) μοιράζει το πρωινό και αρχίζουμε το στήσιμο των σκηνών στην αυλή του σχολείου. Οργάνωση, αγορά φαγητού κτλ.Το απόγευμα οργανώσαμε παιχνίδι για τα παιδιά της περιοχής, το οποίο μάλιστα πιστεύω πως είχε αρκετά μεγάλη επιτυχία. Έφτασε το βράδυ. Κοιμηθήκαμε. Κυριακή ξυπνάμε νωρίς γιατί μας περίμενε αρκετός δρόμος (συγκεκριμένα 27 χλμ) για το Τριχόνι. Κουραστική η διαδρομή, αλλά άξιζε. Ευτυχώς ο αντιδήμαρχος μετέφερε τα σακίδια με το αυτοκίνητο μέχρι το Τριχόνι. Τριχόνι λοιπόν. Μοναδικοί κάτοικοι ο κος Βασίλης και η κα Ευδοξία, μας φιλοξένησαν με χαρά στην αυλή τους. Από ότι μας είπε ο Σκορπιός που τους επισκέφτηκε στο σπίτι τους και μίλησε μαζί τους, μετά από 20 χρόνια πρώτη φορά έβλεπαν τόσα άτομα μαζεμένα (23). Μείναμε στο Τριχόνι και την επόμενη μέρα (Δευτέρα τώρα) έπρεπε να ξεκινήσουμε για τους καταρράκτες του Λειβαδίτη. Ο κος Βασίλης επέμεινε να μας μεταφέρει τα σακίδια με το τρακτέρ του (τον ευχαριστούμε όλοι!). Έτσι λοιπόν τα 7 χλμ Τριχόνι-Λειβαδίτη έγιναν πιο ξεκούραστα, αφού και πάλι είχαμε μόνα τα σακίδια κορυφής. Φτάσαμε και αφού στήσαμε σκηνές και οργανωθήκαμε πήγαμε για μπάνιο στον καταράκτη, όπου περάσαμε και το μεγαλύτερο μέρος της μέρας. Το νερό βέβαια ήταν παγωμένο. Λουστήκαμε και σαπουνιστήκαμε με βιοδιασπώμενα σαπούνια (respect σε Ωρίωνα). Παίξαμε κανα-δυο παιχνίδια που οργάνωσε το Κολίμπρι στην κατασκήνωση (respect σε Ήταυρο), ο Μονόκερος έκανε παρουσίαση φαρμακείου πρώτων βοηθειών. Γενικά στο Λειβαδίτη πέρασε χαλαρά η μέρα. Τρίτη. Ξεκινάμε από το κατασκηνωτικό χώρο και ανεβαίνουμε 1,7 χλμ βουνού, προχωράμε 4 χλμ σε ψιλοανώμαλο χωματόδρομο για να φτάσουμε στο δρόμο όπου μας περίμενε λεωφορείο για Ξάνθη – 1,5 περίπου ώρα. Για τη μέρα μας φιλοξένησε το σύστημα της Ξάνθης, μας έκαναν ξενάγηση στην πόλη τα παιδιά και φάγαμε. Εδώ η τροφοδοσία έγραψε πάλι. Για μεσημέρι ψητά κοτόπουλα και πατάτες τηγανητές από ψητοπωλείο της περιοχής. Αγοράσαμε και φαγητό για το βράδυ. Το διαιτολόγιο έγραφε φασολάκια, φέτα και σαλάτα. Δεν σκεφτήκαμε όταν κάναμε τα ψώνια να αγοράσουμε και κάτι άλλο. Τα φασολάκια λοιπόν έγιναν βραστά. Χωρίς σάλτσα. Χωρίς κρεμμύδι. Το μόνο που υπήρχε ήταν κέτσαπ και αλάτι. Και ένα αγγούρι το οποίο κόπηκε σε 23 φέτες. Αγοράσαμε 4 κιλά φασολάκια και ήμασταν σε φάση να έχουν πάρει όλοι και να έχουν περισσέψει 3,5 κιλά. Από τα 4. Μετά επειδή μάλλον καταλάβαμε ότι πρέπει να φάμε κάτι έφυγαν άλλα λίγα. Το βράδυ ξεκινήσαμε για Κωνσταντινούπολη. 00.30. Φτάσαμε κάπου στις 7.00-8.00. Τετάρτη. Στην πόλη γενικά (δεν σας παίρνει να τα πω πολύ αναλυτικά) επισκεφτήκαμε Σισμανόγλειο, Πατριαρχείο, Αγία Τριάδα, Ιουστινιάνειο Υδραγωγειό, τα ανάκτορα τω σουλτάνων, Ζάππειο Λύκειο, Απογευματινή, Μεγάλο Παζάρι, μερικοί την Αιγυπτιακή Αγορά (και εγώ), Ζωγράφειο Λύκειο, Τοπ Καπί, Αγία Σοφία, κάποιοι το Μπλε Τζαμί και βέβαια ένα Χαμαμ! Εννοείται πως φάγαμε και ντονέρ και κεμπάπ (θετικές παρεκκλίσεις από το διαιτολόγιο). Όσο ήμασταν στην Πόλη φιλοξενηθήκαμε στον ξενώνα της εκκλησίας του Αγίου Νικόλα στην Πρίγκηπόννησο. Κυριακή πρωί παίρνουμε το δρόμο για Αθήνα. Πλοίο από Πριγκηπόννησο, τραμ από Kabatas (αν δεν κάνω λάθος) για Taksim, λεωφορείο για τον σταθμό των λεωφορείων, Λεωφορείο Πόλη-Αλεξανδρούπολη νομίζω, στάση σε φαστφουντάδικο (πάλι τα κατάφερε η τροφοδοσία ) και τέλος λεωφορείο από την Αλεξανδρούπολη για το Μαρούσι. Κάπου στις 18 ώρες το ταξίδι της επιστροφής. Όλα όμως ήταν πολύ ωραία…

Ίσως να μην τα είπα τόσο ωραία. Βασικά σίγουρα δεν τα είπα τόσο ωραία. Έτσι λοιπόν σας δίνω το permalink για το άρθρο του Σκορπιού πάνω στην ΚΜΔΥ 2010 (το σκονάκι μου για αυτά που επισκεφτήκαμε στην Κωνσταντινούπολη – δεν τα θυμόμουν όλα!)

[link]

Filed under: Proskopika   |  Leave a Comment
Ετικέτες:kmdy, proskopika